گفت:«لطفاً این پرونده ها را بشمار» ... گفتم:«مثل هفته قبل ... هنوز به سیصد تا هم نرسیده». غمی روی چهره اش نشست. گفت: «یاران من کی کامل می شوند؟...»
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم مهر ۱۳۸۷ ساعت 13:54 توسط حسين همتي
|
در این سالها سعی کرده ام هر چیز مفیدی پیدا می کنم در اینجا قرار دهم.
نوشتههای پیشین
- آذر ۱۳۹۶
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- فروردین ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- مرداد ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷
- خرداد ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۶
- دی ۱۳۸۶
آرشیو موضوعی
- حفظ مفهومي كاربردي
- استادعلی صفایی حائری(ره) عین-صاد
- سوالات كنكور كارشناسي ارشد رشته روانشناسي
- مقالات اجتماعي
- موفقیت
- روانشناسی کودک
- روانشناسی نوجوانی
- روانشناسی اسلامی
- روانشناسی رشد
- تربیت فرزند
- اعتماد به نفس
- تنبیه و تشویق
- بازی
- روانشناسی مرضی( اختلالات روانشناختی)
- مشاوره رایگان
- تست هوش
- حرفهای خودمانی
- داستانهای تربیتی
- خلاقیت
- اشعار زیبا
- نکته های زندگی
- معلم اثربخش
- همسران
- تنبلی
- ارتباط در خانواده
- لکنت زبان
- جملات طلایی
- ترس
- عزت نفس
- انگیزه
- روانشناسی گفتگو
- مهارتهای زندگی
- روانشناسی در قرآن
- قصه و قصه گویی برای کودکان
- روانشناسی نقاشی
- سخن گفتن با کودک
- سوالات کودکان
- افسردگي
- داستان هايي براي كودكان
- داستان هاي معنوي
- با بزرگان
- کمی بخندید